Owoce Karaibów - soursop

W sklepach dostępne są owoce i warzywa, których nie ma w Polsce. Staram się raz na jakiś czas kupić coś nowego i próbować i jakiś czas temu padło na soursop (brak polskiej nazwy). Jest to troche  dziwaczny owoc z kolcami, ma raczej nieregularny kształt i zieloną skórkę.

Soursop pochodzi z Nowego Świata, drzewa rosną m.in. w Meksyku, na Kubie, Karaibach, Centralnej Ameryce i północnych krajach Ameryki Południowej. Uprawiany jest również w Afryce i południowo-wschodniej Azji.

Kupuję niedojrzałe owoce, zostawiam je w szafce na 2-3 dni i mogę się już nimi zajadać. Dojrzały owoc jest miękki w dotyku i z łatwościa daje się go rozkroić na pół. Owoce soursopa je się świeże, przerabia na sok lub sorbety.

Dojrzały soursop jest miękki i może mieć brązowe plami na skórce

Owoc przecięty na pół, pestki nie są jadalne, skórka łatwo odchodzi od miąższu

Na wikipedii smak soursopa został opisany jako połączenie truskawki z ananasem, z delikatnym cytrusowym posmakiem kontrastującym z kremowym smakiem przypominającym kokosa i banana. Ja mogę powiedzieć tylko tyle, że soursop smakuje jak 'wszystko' i jest bardzo smaczny.

Soursop zawiera spore ilości witamin C, B1 i B2. Pewne substancje w soursopa, w warunkach laboratoryjnych, wykazały właściwości antyleishmaniozowe, cytotoksyczność, przeciwzapalne, przeciwrakowe i przeciwcukrzycowe. Badania na ludziach nie zostały jednak przeprowadzone na szeroką skalę.

źródło: wikipedia

Ogrody Huntego

Jest to niezbyt duży, ale naprawdę urokliwy, ogród w parafii St. James. Dojazd z Bridgetown powinien zająć ok 20-30 minut.

Mapka z google maps

Ogród został założony przez Anthony'ego Hunte w małym wąwozie, niektóre z roślin mają nadawać temu miejscu charakter lasu tropikalnego, którego na Barbadosie nie ma. Niestety przy żadnej z roślin nie ma plakietki z nazwą, więc wszystkie piękne rośliny pozostają nieznane z nazwy.

Dom Anthony'ego jest otwarty dla zwiedzających, można się tam kupić drobny upominek, poczytać o innych 'egzotycznych ogrodach' na Karaibach, napić się wody i posłuchać przyjemnej muzyki. Co ciekawe, budynek ten służył kiedyś jako stajnia!

Oprócz roślin można zobaczyć w ogrodzie ptaki i jaszczurki.

Jest to na pewno bardzo odprężające miejsce, można spokojnie pospacerować po ścieżkach albo usiąść na jednej z ławek i oddać się całkowicie naturze, szumowi drzew i trelom ptaków. Jedynym minusem jest bardzo wysoka opłata za wstęp - 15USD (30BBD).

>

www.huntesgardensbarbados.com

Żółwie i skorkeling

Fauna na Barbadosie nie jest może zbyt bujna, ale sprawa ma się inaczej jeżeli wejdziemy do wody :) Dzisiaj będzie o żółwiach i snorkelingu.

Na wyspie można spotkać aż trzy różne gatunki żółwi:

• karetta
• żółw zielony
• żółw szylkretowy

Taki plakat można zobaczyć w wielu miejscach na wyspie:

Żółwie morskie

wszystko co musisz wiedzieć.

1. Barbados ma jedną z najliczniejszych, na Karaibach, populacji krytycznie zagrożonego wyginięciem  żółwia szylkretowego.
2. Okres lęgowy żółwia szylkretowego trwa od maja do października
3. Samice w momencie składania są płochliwe, światło i gwałtowne ruchy mogą im przeszkadzać. Należy zachować odpowiedni dystans i unikać robienia zdjęć z lampą błyskową.
4. Jeżeli zobaczyć gdzieś samicę składającą jaja, wykluwające się żółwiki lub odkryte gniazdo, zadzwoń na żółwiowe pogotowie: 230-0142.

Pływające żółwie można obserwować, m.in. z plaż Worthing, w miejscowości Worthing, oraz Pebbles (Carlisle Bay), przy miejscowym Radissonie. Żółwie w Worthing są płochliwe, nieprzezywczajone do ludzi. Natomiast te w Carlisle Bay są atrakcją 'żółwiowych wycieczek', podczas których są dokarmiane, wręcz szukają towarzystwa człowieka.

Na wyspie jest dużo firm oferujących wycieczki łodziami do żółwi, przy czym im mniejsza łódź tym lepiej. Przy mniejszym tłoku łatwiej o interakcję ze zwierzętami. Typowy katamaran może zabrać na pokład nawet 20-30 osób. My byliśmy na malutkiej motorówce, łącznie 8 osób, w tym dwie to właściciele.

Naszymi przewodnikami byli Charles i Mary. Odebrali nas o 7 rano z plaży Worthing, stamtąd od razu popłynęliśmy do Carlisle Bay, a tam czekały już na nas żółwie. Mary zajęła się karmieniem, aby żółwie nie odpływały od łódki a Charles tłumaczył nam jak mamy zachowywać się w wodzie. Każdy dostał płetwy i maskę do snorkelingu, a kto potrzebował również kamizelkę aby łatwiej było utrzymać się na wodzie. Maska zakrywa oczy i nos, dobrze nałożona przylega ściśle do twarzy i zapobiega dostaniu się do środka wody. Rurkę do oddychania wkłada się do ust, które należy ułożyć w 'dziobek', aby cały czas obejmować uchwyt, inaczej będziemy wciągać do ust wodę. Wskakując do wody należy przytrzymać maskę jedną ręką aby napór wody nie ściągnął jej z twarzy i już można podziwiać piękno podwodnego świata. Było to moje pierwsze doświadczenie ze snorkelingiem, początki były lekko stresujące, żółwie wręcz przerażające, w dodatku jeden był naprawdę pokaźnych rozmiarów, ale ciekawość i zachwyt jednak zwyciężyły. Do żółwi można podpłynąć bardzo blisko, można ich dotykać, przepływać nad i pod nimi. Należy tylko uważać na własne palce, które dla żółwi wyglądają jak kawałki ryby, którymi są karmione. Dłonie najlepiej  trzymać blisko ciała, na klatce piersiowej lub za plecami. Oprócz żółwi można zobaczyć cały podwodny świat z bliska. Płaszczki, kolorowe rybki z rafy koralowej, małe włóczniki, jeżowce. Widziane własnymi oczami robią ogromne wrażenie.

Po sesji zdjęciowej z żółwiami popłynęliśmy na krótką wycieczkę do Bridgetown, skąd następnie wróciliśmy do Carlisle Bay, gdzie mogliśmy zobaczyć wraki zatopionych statków. Mają one różną historię. Jeden leży na dnie morza od około 100 lat, jest porośnięty, niestety już martwą, rafą koralową, naokoło wraku pływa cale mnóstwo malutkich kolorowych rybek, przez co naprawdę łatwo można sobie wyobrazić jak rafa mogłaby wyglądać. Inny statek przy którym pływaliśmy jest sporo młodszy, niestety nie pamiętam kiedy został zatopiony, jest to wrak kolumbijskiego statku do przemycania narkotyków. Jeden ze znajomych nurkował i wpływał do środka! Ja bym chyba się bała...

Do Worthing wróciliśmy ok. 13, te 5 godzin spędzonych na łódce, bez jakichś sztywnych ograniczeń czasowych, naprawdę dostarczy dużo wrażeń komuś, kto nigdy nie uprawiał snorkelingu.

Koszt od osoby to 70USD, w cenie są wliczone zdjęcia, napoje oraz przekąski.

Wszystkie zdjęcia zostały zrobione przez Charles'a (Cliff Sharker Turtle and Wreck Tours).

Rezerwat przyrody i wschodnie wybrzeże

Rezerwat przyrodniczy jest niezwykle ciekawym miejscem, każdy, kto odwiedza Barbados powinien tam pojechać. Rezerwat znajduje się w naturalnym mahoniowym lesie. Zwierzęta, nie wszystkie niestety, chodzą swobodnie po parku, małpy mogą go opuszczać kiedy chcą, ale zazwyczaj wracają wieczorem. Iguany są trzymane na specjalnych wybiegach a papugi w klatkach. 
Małpy (Barbados Green Monkey) są zdecydowanie największą atrakcją rezerwatu, niezwykle popularne jest popołudniowe karmienie zwierząt, można je wtedy obserwować z bardzo bliska. Atrakcja dla turystów, ale utrapienie dla rolników, którzy skarżą się, że małpy niszczą ich plony. W 2006 były podejrzane o spowodowanie awarii sieci elektrycznej, która objęła całą wyspę i trwała 6 godzin. W rezerwacie mieszkają również węże, żółwie lądowe i wodne, wspomniane iguany oraz kajmany. Ciekawe dla mnie były takie zwierzęta jak mazama oraz agouti, których nigdy wcześnie nie widziałam. Dodatkowo można zobaczyć jeszcze kury z kogutami, króliki oraz piękne pawie.


Rezerwat znajduje się w parafii St. Peter
Wstęp: 23.50 BBD dorosły, 11.75 BBD dziecko

Wschodnie wybrzeże nie jest tak 'turystyczne' jak południe i zachód, plaże są kamieniste a morze dużo bardziej wzburzone, na pewno będzie to dobre miejsce dla surferów i dla tych, którzy chociaż na chwilę chcą oderwać się od zgiełku. Piękną plażę, z wielkimi skałami, można zobaczyć w miejscowości Bathsheba. W tej części wyspy obok plantacji trzciny cukrowej można zobaczyć plantacje bananowców.